Wat een spannende laatste ronde hebben we gezien! Drie groepen, en drie totaal verschillende verhalen.
Groep A
De A-groep kende geen bloedstollende ontknoping meer, maar wel een waardige afsluiting. Door de afmelding van Gert stond al vóór de eerste zet vast dat Ted zich opnieuw clubkampioen mocht noemen. Dat weerhield hem er echter niet van zijn seizoen met een overwinning af te sluiten. Op een manier die de lezer waarschijnlijk al kent, won hij een stuk, waarna hij het resterende eindspel met vaste hand naar winst voerde.
Aan goede schaak was elders natuurlijk geen gebrek. Voor de eindspelliefhebbers was Henk van den Belt tegen Corniel misschien wel een van de mooiste partijen van de avond. Na een langdurig gevecht bleef uiteindelijk een leerzaam eindspel met toren tegen loper over dat zich bijna als een studie liet naspelen—en zal naspelen in Partij van de Week.
Alexander leek in de opening aan de verkeerde kant van een Spaans terecht te komen, maar wist het initiatief langzaam over te nemen. Waar wit aanvankelijk de prettigere stelling had, draaide de partij volledig om en mocht uiteindelijk zwart het volle punt noteren:
Alexander merkte zelf al op dat 19…Pe5 een interessant alternatief was. Laten we eens kijken hoeveel praktische problemen deze zet eigenlijk creëert.
Daarmee komt een einde aan een seizoen waarin Ted zich uiteindelijk de meest constante speler van de A-groep toonde. Gert hield de spanning lang in leven, maar de slotronde liet geen ruimte meer voor twijfel: de clubtitel blijft in vertrouwde handen.
| wit | zwart | resultaat | |
|---|---|---|---|
| 1 | Ted Barendse | Willem de Koster | 1-0 |
| 2 | Erik Both | Rob Smits | 0-1 |
| 3 | Junior Ricardo Gonzaler Ureta | Bob Voogt | ½-½ |
| 4 | Sander van Gennip | Alexander Bruschke | 0-1 |
| 5 | Henk van den Belt | Corniel Nobel | 1-0 |
Groep B
Door de afmelding van Konstantin stond één ding al vóór de eerste zet vast: de B-groep had zijn groepswinnaar gevonden. De strijd om de twee resterende promotieplaatsen moest echter nog volledig worden uitgevochten.
De eerste verrassing kort daarna volgde: vanwege de no-show van Thijs had Wytze een reglementaire overwinning kunnen nemen, maar hij verkoos een partij tegen Edgar. Pas later op de avond bleek dat de bijzondere puntentelling van het Keizersysteem een reglementaire overwinning méér punten had opgeleverd dan een overwinning op zijn uiteindelijke tegenstander Edgar.
Ergens in het tweede uur van de clubavond behaalde Wytze het eerste resultaat in de groep door van Edgar te winnen — hoewel hij daarvoor een achterstand van een loper moest inhalen. Op het naastgelegen bord verdedigde Robin zich taai tegen Simon na 1.b4?! van Robin. Ondanks langdurige druk op Robins “gecentraliseerde” koning slaagde Simon er niet in het volle punt binnen te halen. Daarmee verdween de eerste concurrent uit de promotiestrijd na twee uren.
Inmiddels was bekend dat Wytze had gewonnen en Simon niet. Alle aandacht ging vervolgens uit naar de topper tussen Camiel en Jeroen.
De spelers wisten echter nog niet dat een remise beide spelers promotie zou opleveren. De liefhebbers kregen dus een strijd na de volgende theoretische stelling van de Botvinnik-variant van de Slavische verdediging:
Juist daardoor kreeg de slotfase een bijzonder karakter. Jeroen leek positioneel nog de prettigere stelling te hebben en had zonder veel risico kunnen doorspelen. Toch besloten beide spelers de vrede te tekenen. Daarmee promoveerden zij samen naar de A-groep en viel voor Wytze, ondanks zijn overwinning, het doek.
| wit | zwart | resultaat | |
|---|---|---|---|
| 1 | Camiel van Duijvenbode | Jeroen Marinus | ½-½ |
| 2 | Robin Botland | Simon Broos | ½-½ |
| 3 | Wytze Roël | Edgar Huisman | 1-0 |
| 4 | Simon Dirkse | Theo Rekveldt | 0-1F |
Groep C
De promotiestrijd kreeg al vroeg zijn beslissing. Victor slaagde er niet in zijn partij te winnen, waardoor de laatste promotieplaats direct buiten bereik kwam. Daarmee waren de drie promovendi bekend: René, Joost en Jochem. Er resteerde nog één vraag: wie zou zich groepskampioen mogen noemen?
René en Jochem maakten er vervolgens een waardige afsluiting van het seizoen van. Het materiaal veranderde voortdurend van gedaante: van twee torens naar één, vervolgens naar toren plus dame en uiteindelijk een dame-eindspel. Meermaals leek de partij—en het voordeel—een andere kant op te vallen:
In het uiteindelijk gelijke dame-eindspel bood René remise aan. Dat bleek niet alleen de juiste uitslag op het bord, maar bezegelde ook zijn groepswinst. Wie benieuwd is hoe het zonder het remiseaanbod had kunnen aflopen, kan hieronder een analyse van de slotstelling vinden:
Joost kon zijn seizoen niet met een overwinning afsluiten. In een Konings-Indische structuur kwam hij uiteindelijk zelf onder druk te staan en moest hij zijn tegenstander feliciteren. Aan zijn promotie veranderde dat echter niets meer: dankzij zijn sterke seizoen keert ook hij volgend jaar terug in de B-groep.
| wit | zwart | resultaat | |
|---|---|---|---|
| 1 | Jochem Liefrink | René Weerts | ½-½ |
| 2 | Jan van de Donk | Joost Barendse | 1-0 |
| 3 | Marco Visser | Victor van der Kloet | 1-0 |
| 4 | Roland de Bakker | Ernst Hanewald | 0-1 |
Stand
De eindstand van de interne competitie is hier te vinden: https://dsc.inner-join.nl/stand-interne-competitie/
Epiloog
Daarmee komt een einde aan de interne competitie 2025–26. Ted kroonde zich tot clubkampioen, in de B-groep promoveerden Camiel en Jeroen achter groepswinnaar Konstantin, en in de C-groep trok René aan het langste eind. Namens de redactie hartelijk dank aan iedereen die dit seizoen partijen, analyses, reacties en verhalen heeft ingestuurd. Mede daardoor werden de verslagen minstens zo leuk om te maken als om te lezen.
Tot volgend jaar!
Naschrift. Tot slot nog een woord van dank aan Wytze, die dit seizoen verschillende scripts ontwikkelde die het verwerken van uitslagen, standen en indelingen aanzienlijk vereenvoudigden. Dat scheelde de redactie heel wat handwerk.