Dit seizoen in de hoofdklasse was voor het derde team een soort trainingskamp dat ons zal helpen om volgend jaar in de eerste klasse weer gezellig kampioen te worden. In de laatste wedstrijd van het seizoen, met maar liefst vier invallers tegen Rijswijk 1, werd het zowaar 4-4 en scoorden we dus ons eerste en enige matchpunt. Voorafgaand aan de match was er door de teamleider een schoonheidsprijs uitgeloofd, riskant spel was volledig geoorloofd maar ook voor remise hoefde geen toestemming gevraagd te worden. We konden gewoon lekker een potje schaken, en dit resulteerde in drie winstpartijen en twee remises.
| Rijswijk 1 | Uitslag | DSC 3 | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ♟ | Jerrel Thakoerdien | 2205 | 1-0 | ♙ | David Boersma | 1876 |
| 2 | ♙ | Jelle Bulthuis | 2159 | 1-0 | ♟ | Kasper Uithof | 1914 |
| 3 | ♟ | Bart van Zijll Langhout | 2040 | 0-1 | ♙ | Wytze Roël | 1923 |
| 4 | ♙ | Atze Metz | 1896 | ½ – ½ | ♟ | Sander van Gennip | 1878 |
| 5 | ♟ | Tony Goudriaan | 1917 | ½ – ½ | ♙ | Mats Peder Borgen | 1891 |
| 6 | ♙ | Thomas de Ruiter | 2008 | 0-1 | ♟ | Tom Broekhuizen | 1828 |
| 7 | ♟ | Femke Wezenaar | 1632 | 0-1 | ♙ | Corniel Nobel | 1934 |
| 8 | ♙ | Hans Hulshof | 1855 | 1-0 | ♟ | Nicolò Perfranceschi | 1791 |
| Gem. 1964 | 4-4 | Gem. 1879 |
Vlak voor de wedstrijd kregen wij bericht van Nicolò, die berichtte dat hij wegens een “exploded wheel” een half uur te laat in het roemruchte Motion & Beweeg College in Zoetermeer zou aankomen. Na een klapband onderweg is het lastig om nog koelbloedig met de houten poppetjes te gaan schuiven, dus het was begrijpelijk dat onze achtste bord speler kort na zijn verlate aankomst al weer naar huis kon gaan.
Invaller Corniel deed wel goede zaken aan het zevende bord en vond offline analyse na de partij ook wel leuk, maar nadat hij thuis de partij met Stokvis had bekeken wilde hij er helemaal niets meer over delen, alleen: “een reminder: rekenen in lastige stellingen, ook als dat wat tijd kost”.
Op bord 1 had ik eigenlijk Brent ingedeeld, maar te elfder ure kregen we te horen dat DSC 2 nog een speler te kort kwam en zodoende werd Brent doorgeschoven. Om de rest van het team met rust te laten is ondergetekende dus maar op dat eerste bord gaan zitten en probeerde zich staande te houden ondanks ruim 300 punten verschil in ELO. Ik kon 10 zetten openingstheorie spelen, bij de eerste zet die ik zelf moest bedenken ging het meteen een beetje mis, ik liet een afruil toe waardoor ik twee zwakke pionnen op de damevleugel kreeg. We begrepen allebei op dat moment dat zwart het eindspel makkelijk zou winnen, dus ik moest (1) afruilen voorkomen en (2) met mijn actievere stukken snel een initiatief op de koningsvleugel in elkaar knutselen. Ik faalde op beide punten en moest al na 23 zetten opgeven.
Mats was vorig jaar vast lid van DSC 3 maar ging dit seizoen studeren in het buitenland. Hij is al weer een paar maanden terug en kon dus invallen, al klinkt het een beetje raar om hem “invaller” te noemen. Mats kwam met wit op bord 5 wel goed uit de opening maar koos toen niet de beste voortzetting waardoor het voordeel vrij snel weer verdampte. Gelukkig overzag zijn tegenstander even later een tactiekje, waarna de heren afruilden naar een evenwichtig lopereindspel waarin de vrede getekend kon worden.
De evaluatieschommelingen waren veel heftiger voor de partij van invaller Sander op bord 4. Beide spelers hebben een ijzersterke pionzet tot hun beschikking (d7 resp. e3) maar stellen die zo lang uit dat het niet meer werkt en dan word het remise. De engine is bij zulke partijen achteraf wel een heel irritant scheepslied op de wal (of een bejaarde kat die een whiplash krijgt van het toekijken bij een lange rally in een tennis match).
Daarmee stond het 3-2 in het voordeel van onze tegenstanders, maar vervolgens wonnen zowel Wytze als Tom hun partijen. Ik weet niet in welke volgorde, ik zat nog in de analyseruimte.
Tom kwam met een overwinnaarsglimlach de analyseruimte binnen en liet weten dat hij met zijn wonderschone eindspel misschien wel kans had op de schoonheidsprijs. Hier is zijn inzending:
Daarmee stonden we dus 4-3 voor. Kasper was nog steeds bezig met zwart op bord 2. Ik had tijdens de partij regelmatig opzij gekeken en vond zijn stelling veel leuker dan de mijne. Na de opening verraste hij zijn tegenstander met een tactische wending waarmee hij netto een pion won. Daarvoor moest hij wel zijn mooie gefianchetteerde loper afruilen, maar zijn toren kwam de witte stelling binnen en beheerste samen met de zwarte dame ook de e-lijn., dat is toch ook mooi. Maar wit kreeg een initiatief op de koningsvleugel en de op papier veel sterkere tegenstander speelde dat zeer vakkundig uit. Balen, want hiermee bleef het 4-4, maar die ruim 200 ELO punten verschil staan wel ergens voor en wit heeft hard moeten werken voor dat punt.
We zijn reuze blij met ons eerste en enige matchpunt van dit seizoen, we gaan hem inlijsten. Wytze en Tom zijn allebei kandidaat voor het winnen van de schoonheidsprijs van deze ronde. De jury is nog in beraad.