DSC 4 kampioen voor het tweede seizoen op rij na spannende overwinning tegen Krimpen 3

Zaterdag 7 maart moest het gaan gebeuren. Alle verloven waren ingetrokken, andere prioriteiten in het leven van de teamleden bestonden even niet meer, want we moesten en zouden kampioen worden op deze zaterdag. Daar waar we na het kampioenschap van vorig jaar in de 6e klasse het seizoen nog begonnen met de ambitie van handhaving, bleek al snel dat er (veel) meer in het vat zat. Deze zaterdag moesten we tegen Krimpen 3, een team dat het dit jaar ook uitstekend doet en onze voornaamste concurrent was op plek 2. We stonden al wel 2 punten voor, dus bij winst waren we zeker van het kampioenschap. De middag begon met een minuut stilte ter nagedachtenis aan het overlijden van Jan Timman en daarna begon de strijd.

Lina (6) was de vorige ronde tegen Shah Mata als laatste bezig en haalde toen het beslissende halfje op voor de teamoverwinning, maar deze keer hoefde ze minder lang te werken voor de punten. Op het enige bord waar Krimpen hoger gerate was dan wij, sloegen wij de eerste slag. Lina kwam prettig uit de opening, en de tegenstander besloot toen snel tot een all-or-nothing poging in onderstaande stelling:

15…f4?! 16. Pxc6! fxe3 17. Dd5+ (dankzij dit tussenschaakje houdt Lina haar dame met veel materiaal voorsprong)  Kh8 18. Pxd8 exf2+ 19. Kxf2 Ld4+ (dubbelschaak, maar niet zo gevaarlijk, de koning kan gewoon weglopen) 20. Ke2 Lg4+ 21. Kd3 en opgegeven.

Abel (8) was gebrand op een goed resultaat, niet alleen vanwege de kampioensaspiraties van het team, maar ook omdat het in zijn klassieke partijen de afgelopen tijd niet zo lekker loopt allemaal. Hij bouwde al snel een groot tijdvoordeel op in een opening die hij goed kent, en zijn laatste zet 13.a4 bereidde een tactisch grapje voor:

Het wenselijke en logische 13…b4?! werkt nu niet, maar werd wel gespeeld door Abel’s tegenstander. De pointe van 13.a4 wordt nu duidelijk: 14. Pxc6! Dxc6 15. Lb5 en Abel wint een kwaliteit. Hierna ging zijn tegenstander op zoek naar actief tegenspel, offerde daarvoor een paar zetten later zelfs nog een volle loper om een tempo te winnen, maar die tegenaanval was relatief eenvoudig te pareren door Abel en zo kon hij de 2-0 bijschrijven.

De overige partijen duurden allen aanzienlijk langer. Als eerste ging het bij ons mis bij Ariël op bord 4. De zet 16. Pd1? was niet goed, want kost een kwaliteit:

16..Lg5! en de toren heeft geen velden (17. Tf2 Lh4). Een paar zetten later kreeg Ariël verrassend een remise-aanbod, die hij helaas (gezien stand team en stelling bord) weigerde. In onderstaande stelling werd de beslissende fout gemaakt:

34. h3? faalt op Dxf5! hetgeen zijn tegenstander sterk doorzag. Na 34. Tf1 Dxe4 won Ariël nog wel het paard terug, maar dames worden geruild en het eindspel met een kwaliteit minder en zwakke pionnen is onhoudbaar. Hij speelde nog wel (te lang) door, maar het pleit was beslecht.

Voor zijn buurman Rob (5) zat het er helaas ook niet in vandaag. Waar Ariël en Rob de vorige ronde tegen Shah Mata nog cruciale bijdragen leverden voor de teamoverwinning, moest het vandaag op andere borden gebeuren. Sowieso speelt Rob een ijzersterk seizoen en is dit pas zijn eerste nederlaag.

Na 33. Pe5 is het duidelijk dat wit degene is die aan het pushen is en zwart probeert de boel bij elkaar te houden. Rob besluit om zijn toren te activeren, ten koste van een pion, maar in deze stelling is dat niet de juiste beslissing. (Beter was 33… f6 en dan is het na 34. Pf3 volledig gelijk -> wit moet hier 34. Td6 vinden en houdt dan voordeel na 34…fxe5 35. Txd8 exd4 36.cxd4, waarna wit nog steeds actiever is en speelt voor de winst, maar Rob heeft zeker nog praktische remisekansen). 33…Te7? 34. Pxc4 Te2?! 35. Pe3 Td2?? (overziet wit’s plan) 36. Kf1 en opgegeven, want de toren is opgesloten.

Hierna kwam Charlie naar me toe. Charlie had een pion verloren, maar er vond al wat zetherhaling plaats en vroeg hij of hij de remise mocht accepteren. Dat leek me gezien de materiële verhoudingen een goed idee en aldus geschiedde. Achteraf bleek dat Charlie toch wel degelijk een voordeel had in de slotstelling, ondanks de pion achterstand!

2,5-2,5 met nog drie partijen te gaan. Zelf speelde ik op bord 2 een partij waarbij ik in ieder geval niet zou gaan verliezen. Materieel stond het heel lang gelijk, maar mijn tegenstander had diverse zwaktes in de stelling waar ik op kon gaan spelen. Tweemaal toe weigerde ik een pion te winnen, omdat er dan wellicht reële kansen op tegenspel zouden ontstaan (de 2e keer overigens onterecht, maar daar had ik in de berekeningen een tussenzet gemist).

Uiteindelijk besloot zwart hier de pion vrijwillig op te geven met 30..d3? Dit maakt de technische klus voor mij eenvoudiger, maar ik sta natuurlijk al erg prettig. 31. Txd3 Tc5 32. c3 b5 33. Td6 en opgegeven, want er dreigen allerlei zaken, zoals Txc6 en g5.

En we stonden weer voor! Maar het was nog zeker niet binnen, want Jaap was in een heel moeilijk eindspel (tegen beter weten in?) aan het vechten voor een halfje, terwijl er dus vooral gekeken werd naar Sicco: was zijn pion voorsprong voldoende voor de winst en dus het kampioenschap?

Jaap (7) speelde een lastig paardeindspel, met objectief gezien gelijk stond, maar makkelijker te spelen was voor zijn tegenstander vanwege de pionnenstructuur:

Gevoelsmatig werd hier de fout gemaakt door 38..Ph4? te spelen. Engine geeft nog steeds 0.0 overigens, maar na  39. Pc4 Pxg2 40. Pxa5+ heeft wit een vrijpion en moet zwart heel nauwkeurig spelen, wat heel moeilijk is in de praktijk. En dit ging dan ook mis inderdaad. Beter lijkt het mij om in bovenstaande stelling het zwarte paard in de buurt van de a-vleugel te houden, en na bijvoorbeeld 39.Pc4 paarden te ruilen en zwart heeft dan nog een paar tempozetjes met de h-pion om de witte koning weer naar achteren te jagen (zodat die niet kan infiltreren op b5 of d5). Helaas ging dit moeilijke eindspel dus verloren en stond het weer gelijk: 3,5-3,5.

Als laatste was Sicco (3) bezig. Hij had al eerder een remise-aanbod afgeslagen en hieronder komen we aan in de beslissende fase:

Sicco heeft tijdelijk zijn extra pion teruggegeven, maar het is duidelijk dat b2 ook zal vallen. 43. Kg1? is een fout, 43. h4! Zou goede remisekansen hebben gegeven. 43… Txb2 44. Txa6? 45. Kf2? En dit was de laatste kans om h4 te spelen, want nu doet Sicco dat: 45…h4!!

Dit is in zekere zin de zet die ons uiteindelijk het kampioenschap oplevert. Wit is haast wel gedwongen tot 46. g4, maar dan kan de zwarte toren de witte koning naar h2 forceren, zelf op g3 gaan plaatsnemen, de e-pion komt naar voren, de zwarte koning komt erbij en het plan voor de winst moet nog wel even uitgevoerd worden, maar het plan is daar! En de uitvoering was ook aan Sicco toevertrouwd. Mooi gespeeld, en hiermee zijn we kampioen van klasse 5J!

DSC Delft 4RatingKrimpen aan den IJssel 3RatingRonde 7
Hylarides, C.R. (Charlie Ronald)2087Duin van, F. (Frits)1927½ – ½
Drenthen, A. (Arjan)2053Rongen, A. (Arthur)19061 – 0
Verwer, S.E. (Sicco)2042Greevenbosch, C. (Kees)18931 – 0
Simón Sabsay, A. (Ariël)1906Versteeg, H.J. (Henny)18290 – 1
Smits, R.C.M. (Rob)1874Brussel van, A.G.J. (Bert)18550 – 1
Khaddari el, L. (Lina)1854Zandee, J.S. (Jonathan)18651 – 0
Koster de, J. (Jaap)1854Ehrhardt, M. (Matthias)18260 – 1
Drenthen, A. (Abel)1837Duin van, F.J.T. (Thom)17451 – 0
Gemiddelde Rating:1938Gemiddelde Rating:18564½-3½