Door Ted Barendse
Op 16 december jongstleden is onze clubgenoot Kees Korving op 85-jarige leeftijd overleden. Kees was vele decennia lang (als onze informatie klopt vanaf september 1972!) lid van de Delftsche Schaakclub.
Tijdens de druk bezette crematieplechtigheid kwamen zijn drie zoons en enkele van zijn twaalf kleinkinderen aan het woord. Het beeld dat daar werd geschetst was die van een warme vader en opa, die heel veel tijd en aandacht aan zijn kinderen en kleinkinderen besteedde, en met grote regelmaat leuke uitjes en familiebijeenkomsten organiseerde.
Kees bleek uit een vissersgezin uit Scheveningen afkomstig te zijn, Korving is daar een bekende naam. Maar al vroeg werd duidelijk dat het visserschap helemaal niets voor hem was, hij kon daarvoor veel te goed leren. Dus na zijn middelbare school ging hij studeren, en wel aan de TU Delft. En op die TU Delft bleef hij hangen, want na zijn opleiding heeft hij zijn hele leven als docent op de faculteit EWI gewerkt. Als medewerker van de TU Delft kende ik hem als (verre) collega.
Ik herinner me Kees als een rustige evenwichtige man, die altijd met heel veel plezier zijn schaakpotjes speelde. Wat me aan hem opviel was de gelijkmatigheid waarmee hij met zowel winst als verlies omging! En het was net of zijn persoonlijkheid ook in zijn spel te merken was: hij speelde rustige varianten, waarin hij geduldig trachtte zijn stelling te versterken, en van foutjes van zijn tegenstander te profiteren. Voor de kenners: hij speelde bijvoorbeeld met wit de Engelse opening, waarin de crisis op het bord meestal pas veel later ontstaat. Want dat was Kees voor mij ten voeten uit: de rust zelve, ik kan me dan ook niet herinneren heb ooit boos of ongeduldig gezien te hebben.
Naast actief schaker is Kees ook jarenlang als vrijwilliger actief geweest bij DSC. Hij was in de jaren ‘90 een aantal jaren bestuurslid interne competitie, iets wat hij met veel inzet en plezier deed.
Kees bleek niet alleen een enthousiast schaker, maar ook enthousiast fietser te zijn. Een van zijn zoons was trots op een fietstour van 60 kilometer die hij afgelopen jaar (op zijn 84-ste!) met zijn zoons had gemaakt.
De laatste tijd kwam hij wat minder naar de schaakclub, vanwege zijn gezondheid. Hij had nog wel regelmatig contact met generatie- en clubgenoot Theo Rekveldt, met wie hij een grote passie deelde: die van sterrenkunde en het heelal, iets waar ze – naast hun regelmatige schaakpartijen – met grote regelmaat over spraken.
De wereld is weer wat leger zonder jou Kees, we zullen je missen!
Ted Barendse
